Voor velen is het weer vakantietijd. Tijd om er eens even lekker uit te zijn. Reizen door Nederland, de ons omringende landen, of zelfs de verste delen van de wereld, beschouwen we nu als normaal. Maar is dat wel zo? En hoe ging dat dan vroeger?
Tot zo’n 50 jaar terug had je geen of nauwelijks vakantiedagen. Ook als eigen baas had je geen tijd om verre reizen te maken. Er waren, zeker voor de oorlog, heel veel mensen die nooit buiten Krimpen kwamen. Of het moest zijn in verband met familieaangelegenheden. En dan was er grote paniek. Want hoe moest dat, wat moest er mee, wat moest je aan en wat kostte het wel niet?
Toch waren er ook vroeger wel reislustige lieden. Die wilden er wel een vrije dag of ‘verletdag’ (onbetaald verlof) aan opofferen om eens wat van de wereld buiten Krimpen te zien. Als je dan ook nog graag met een aantal van je kennissen of
vrienden ging dan begon je met elkaar een ‘reisvereniging’. Je had dan ook nog de gezelligheid van veel met elkaar vergaderen over wat je zou gaan doen. En soms was er bij de leden zo weinig geld voor dit soort activiteiten dat er een heel jaar lang voor gespaard kon worden binnen de club. Ook in het ‘Boveneind’, het oostelijk deel van Krimpen aan den IJssel, bestond jarenlang een reisvereniging. Uit de verhalen van deelnemers is duidelijk dat men meer tijd stak in de voorpret, dan in de eigenlijke reisdag. Op de afbeelding uit ongeveer 1935 ziet u de leden aangetreden voor vertrek. Allemaal mannen trouwens. Merkwaardig, ik heb ook nog nooit wat gezien of gehoord over een vrouwenreisclub in Krimpen. U wel laat het ons dan alstublieft weten. De prachtige autobus staat geparkeerd langs de, nog onverharde, dijk voor de graanmalerij van Dirk de Jong. Hij staat buitendijks en met de neus richting Ouderkerk aan den IJssel.
Vroeger had je ook in Krimpen aan den IJssel reisverenigingen. Een heel jaar kletsen en sparen en dan met z’n allen een dag uit. Dat gaat nu wel heel anders. De prachtige bus staat omstreeks 1935 op de IJsseldijk voor de graanmalerij van Dirk de Jong. Herkent u al die mannen? En waarom alleen maar mannen?
Een verhaal dat heel wat lezers in beweging bracht! Zoveel, dat we met de reacties wel meer dan deze aflevering kunnen vullen. Slechts één lezer vertelde ons dat er ook heus wel door vrouwen werd gereisd in verenigingsverband. Maar helaas, dat was niet in Krimpen aan den IJssel. Of kunt u ons alsnog vertellen dat er wel zoiets was?
Krimpenaar de Winter en enkele anderen wisten ons heel veel over de deelnemers op de foto te vertellen. De Winter had zelfs een aantal kennissen ingeschakeld om alles zeker te weten.
Zo ziet u nu, staand van links naar rechts: 1 Arie van Zwienen, 2 Kees Heuvelman, 3 Aart Mul, 4 Nol van Zwienen, 5 Leen van Duyvendijk, 6 Pieter Cent de Bruin, 7 Jo Rook, 8 Daan Hordijk, 9 Goof de Boom, 10 Klaas Stijnen, 11 Leen Stijnen, 12 Teun Stolk en 13 (in stofjas) chauffeur Leen Combee. Zittend van links naar rechts zien we: 1 Kees Schouten (stiefzoon van Kees Trapman) 2 Wim Heuvelman, 3 Gijs Mourik, 4 Leen Mourik, 5 Wim Mul, 6 Jan van Duyvendijk en 7 Dirk de Roo. Mijnheer de Winter zat net als Wim Heuvelman op de gymnastiekvereniging. Vandaar dat hij met van die mooie witte gymschoenen op de foto staat.
De foto werd gemaakt op 26 juli 1933, door Gerrit Mul, de broer van Aart en Wim.
Over de bus werden we uitvoerig bijgepraat door de heren de Vlaming en de Koning uit Capelle aan den IJssel. De eerste verwees zelfs naar een website met verdere informatie http//home.tiscali.nl/station_nieuwerkerk/index.html.
Het blijkt hier te gaan om een geliefde toerbus van Gebr. Van Gog uit Capelle aan den IJssel. Waarom hij door Krimpenaren werd ingehuurd is niet duidelijk. Dat gebeurde volgens deze heren niet zo vaak. Het betreft hier een kleine Studebaker met 19 zitplaatsen. Vooral geliefd bij verenigingen omdat er achterin stoelen rond een tafel stonden. Op de hierbij geplaatste foto ziet u deze bus ook van binnen wat beter, dank zij het fraaie open dak.
Het kenteken van was H 32964. In dienst genomen in 1931 werd deze wagen nummer 16 in 1939 naar Limburg verkocht voor het vervoer van mijnwerkers.
Gezien de uitvoerige informatie (brief van 4 kantjes!) is de foto voor de heer de Koning.
De kleine Studebaker reisbus van Gebr. Van Gog uit Capelle aan den IJssel.