|
|
terug naar Watersnood |
IJssel- en Lekstreek woensdag 13 januari 1993 pagina 7 |
Eerst moet het kalf verdrinken
|
STREEK - Het bekende
spreekwoord, waarnaar in de kop boven dit artikel verwezen wordt, is zeer zeker
van toepassing op de snelheid waarmee de al jarenlang bestaande plannen voor
afdamming van de Hollandsche IJssel worden gerealiseerd. Met als resultaat dat
in 1993 het 35-jarig bestaan van de Alerabrug en stormstuw kan worden gevierd.
Vaste oeververbinding
|
Verhoging veertarief
|
Niets aan de hand?
|
CAPELLE - Ook in Capelle begon het die zaterdagavond heel gewoon. Er was extra hoog tij voorspeld, dus brachten de dijkbewoners hun spullen vanuit de onderhuizen in veiligheid. Vloedplanken werden voor deuren en doorgangen geplaatst. Er werd wacht gehouden en het leek een routine-stormnacht te worden. Tot het moment dat men zich realiseerde dat na de hoogste waterstand van zaterdagavond het waterpeil niet zakte. Omdat de noord-westen wind zeer krachtig was werd men toch wel enigszins ongerust. De wind bleef het water opstuwen, terwijl dat, zoals wellicht bekend niet wegkan. De Hollandsche IJssel loop wordt immers steeds smaller richting Gouda. Enkele mensen van gemeentewerken plaatsten voor alle zekerheid vloedplanken bij de Kerkesteeg. Om elf uur ‘s avonds was het waterpeil nauwelijks 15 centimeter gezakt.
Optreden geboden
|
Handelend optreden, en snel, was geboden. Omdat niemand als eerste met een zak zand op zijn rug de overstromende dijk op durfde te stappen, besloten de heren Van Damme en Van Herk als eersten te gaan. Over een lengte van zo’n 40 meter was nauwelijks nog te zien waar de rivier eindigde en de dijk begon. Staande in een 30 centimeter hoge kolkende stroom gooiden zij de zakken zand neer, die anderen aanreikten. Gelukkig kreeg men spoedig daarna hulp, onder andere van Mariniers uit Rotterdam.
Voorbeeld geven
|