|
Na 75 jaar géén veer Van de Ruit meer…
In die laatste
week voor de officiële opening was het een vreemde gedachte te weten dat
de pont niet meer zou varen. Dat op de Lekdijk in Krimpen aan den IJssel
en in de Nijverheidstraat te Capelle aan den IJssel geen file van auto’s
zou staan te wachten om overgezet te worden. En dat er géén veerman naar
je toe zou komen om zijn “tol” te heffen.
Het
veer tussen Krimpen en Capelle was al eeuwen oud. Jan van de Ruit had
in 1883 de veerrechten overgenomen van Jan Noorlander en daarvoor
behoorde het veer toe aan de stad Gouda. Vanaf 1925 kwam het veer in
beheer van de drie broers Jan, Wouter (Wout) en Wiggert (Wik) van de
Ruit nadat zij eerst nog als knecht bij hun grootvader Jan en vader
Gerrit hadden gewerkt. Ze begonnen met een roeibootje, dat later weer
werd vervangen door een pontje dat door handkracht overgetrokken moest
worden met vijgentouw. De scheepvaart was in die periode echter veel
minder en de vaartuigen hadden geen last van het touw dat tientallen
centimeters diep in het water lag. Ook de drukte aan het veer was
minder. Soms kon het gebeuren dat er die dag nog geen 10 mensen moesten
worden overgezet. Er werd toen nog gebeld of “over” geroepen. Die bel
stond toen aan de Krimpense kant naast de herberg aan de Veerdam bij de
steiger.
Deze herberg, later logement met uitspanning en café bekend onder de
namen Wesselo, IJsselzicht en Granny werd in juli 2007 gesloopt.
In 1949 hadden de gebroeders Van de Ruit nog ideeën om
het veer te splitsen in een veer voor automobilisten en één voor
voetgangers en wielrijders. Het is er niet van gekomen omdat er al
plannen bestonden voor een vaste oeververbinding. |
Toen de dagen van de
pont reeds geteld waren, maakte alléén Jan nog, lopend op zijn klompen,
het dagelijkse bekende gebaar van het veergeld ontvangen. Zijn broers
Wik en Wout waren toen al uit de circulatie.

een zomers
tafereeltje bij de pont aan de Veerdam
Op woensdag 22
oktober 1958 de dag waarop de vaste oververbinding een feit werd, werd
in de raadzaal van Capelle aan den IJssel de oudste van de broers Jan
van de Ruit, die vanaf zijn elfde jaar aan het veer verbonden was
geweest, onderscheiden met de ere-medaille in zilver, verbonden aan de
orde van Oranje Nassau.
Het werd bijzonder op prijs gesteld dat toen al bekend
was dat op korte termijn de veerdienst zou worden opgeheven er niet
geschroomd werd toch nog een nieuwe pont in de vaart te brengen. De pont
zou later worden aangekocht door de Provinciale Waterstaat en gaan varen
op de Brielse Maas.

de
gebroeders Van de Ruit met hun echtgenotes |