uit Nieuwsbrieven

Mevrouw M. Luijten - de Visser woonde indertijd in de Waalstraat en kan zich dat alles nog goed herinneren. Zij schreef op hoe haar moeder als weduwe met een groot gezin nog 8 gezinsleden opving in het huis. Een gedeelte hieruit:

..... om ongeveer 12 uur ‘s middags kwam er bericht dat er enige schepen aan de IJsselkant afgemeerd waren, afkomstig uit Wageningen, vol met vluchtelingen. Ze waren door de legerleiding en waarschijnlijk hun gemeente-bestuur in schepen gepropt en vervoerd ze moesten naar een veiliger plek en dat was IJsselmonde. Daar konden ze echter niet naar toe, daar moesten de mensen zelf vluchten, na bombardering en bezetting door het Duitse leger. Capelle a/d IJssel was al overstroomd door Rotterdamse vluchtelingen. Er schoot niets anders over dan in Krimpen a/d IJssel onderdak zien te vinden. Burgemeester en Gemeentebestuur moesten onverwacht de nodige maatregelen organiseren om deze van huis en haard verjaagde mensen te helpen. Al die Wageningers waren in lege kolenschepen gestopt. Rijk en arm, ouden van dagen, hele gezinnen en zo weggevaren, in vuile schepen, zwart van kolenstof, tijd om schoon te maken was er niet. Gelukkig is er voor al die mensen, honderden, onderdak gevonden bij Krimpens burgers. Eén daarvan was mijn moeder, ze kreeg 8 evacue’s in huis…