Hij had nog maar een paar passen gezet, maar al snel werd het duidelijk: liefde op het eerste gezicht, het gevoel was helemaal goed. ,,Toen ik hier was, voelde ik meteen de rust en stilte. Dit was precies wat we zochten:’ zegt Arnold Willebrands. Zichtbaar trots toont de voormalige autodealer zijn aanwinst: een l8de eeuws rijksmonument vol historie. De woonboerderij barst van de details die herinneren aan vroeger tijden; een verroeste palingvork aan de muur tot een stal met mestgoten.
BARBARA DE JONG
KARAKTER
Arnold en partner Ilse zijn groot liefhebbers van oude woningen.
,,Een oud huis heeft gewoon veel meer karakter’ legt Arnold uit. ,,Het
geluid van een krakende vloer, ik houd ervan. Moet er niet aan denken in
een nieuwbouwhuis te leven.” Nu woont Arnold Willebrands nog met zijn
gezin aan de Capelse Dorpsstraat, ook in een oude woning. Maar die is te
klein voor een gezin met opgroeiende kinderen. Toen de gemeente het huis
onlangs veilde, was er grote belangstelling maar Arnold was de enige
bieder. Ilse zag het huis pas toen de koop rond was. ,,Ik had geen
gelegenheid om eerder te gaan kijken. Maar had er alle vertrouwen in dat
hij een goede keuze zou maken. Het is geweldig’
Voordat z’n gezin kan verhuizen, is er - op z’n zachts gezegd - werk aan
de winkel. Praktisch alles moet worden aangepakt. Maar tegen de megaklus
zien ze niet op. ,,Alles is te maken’ zegt Arnold monter. ,,Ik ben zelf
best handig en kan veel doen. Maar voor het zwaardere en complexere werk
zetten we een aannemersbedrijf in. Er moet veel gebeuren, maar niets is
onmogelijk.”
Bij de woonboerderij - van vijf ton - horen ook een grote en kleine
schuur. De kleine schuur van 90 vierkante meter wordt eerst bewoonbaar
gemaakt. ,,We trekken hier zo snel mogelijk in,” zegt Ilse ,,Dan pakken
we de rest aan?’
Arnold en Ilse zijn groot liefhebbers van oude woningen.
,,Er moet veel
gebeuren maar niets is onmogelijk.”
FOTO FRANK DE ROO
VERHALEN
Het stel wil zo veel mogelijk te weten komen over hun nieuwe
woning. ,We zijn op zoek naar oude foto’s en verhalen van deze
boerderij. We willen alles weten. Had deze boerderij een naam? Wie
leefden er?” Het enige dat de familie weet is dat de gemeente de
boerderij in 1986 kocht van de toenmalige boer. Hierna woonde er
jarenlang een kunstenaar. Binnenkort gaat Ilse langs bij de Historische
Kring Krimpen. ,,Als er mensen zijn met meer informatie, horen we dat
graag!”