De drukte rond het Veerpad was er niet alleen vanwege de winkeltjes, ook de bedrijvigheid van de steenovens van Lans (tot 1898 Guldemont) droeg daaraan bij. Daarna was er veel bedrijvigheid vanwege de huisjes op het buitengebied van de steenoven, nu bekend als het Veerpad en de Burgemeester Kokerstraat. En dat samen met de Waco-Cementfabriek en het voetveer naar Capelle aan den IJssel leverde de nodige bedrijvigheid op.
Oudste huis van Krimpen
aan den IJssel
Het is dus
niet zo verwonderlijk dat daar ook het oudste huis van Krimpen aan den IJssel
staat. Veel winkels zijn er nu niet meer. Opvallend is echter wel het
curiositeitenwinkeltje en het naaiatelier van Winifred Netten in een voormalige
wagenschuur. Een pand met geschiedenis. Bij de entree valt je oog direct op de
stoepsteen met de reclame van Hooijmeijer.
Deze fabrikant is bekend van de beschuit en het plakplaatjesboek met
spreekwoorden en gezegden.
Winkelbestemming
Uit de stoepsteen blijkt dat er vroeger een bakkerswinkel heeft gezeten. De
heer H. van der Wal (Veerpad 2) heeft die steen er zelf nog ingelegd, zo’n 50
jaar geleden! Zijn opa W. van der Wal kocht in 1907 het huis en het erf op de
IJsseldijk, hoek Veerpad (lJsseldijk 273). Hij bouwde een jaar later een
wagenschuur erbij. Dat was mogelijk omdat de steenoven op die plaats, net voor
1900, tegen de vlakte is gegaan. Het curiositeitenwinkeltje zit nu in de
voormalige wagenschuur (lJsseldijk 269). Nog verder terug in de tijd was het
huis bewoond door de familie Guldemont; steenfabrikanten en burgemeesters van
Stormpolder en Krimpen aan den IJssel.
Opgehoogd
Opmerkelijk aan het pand is dat de ingang gelijk is met de hoogte van de
dijk. Dit in tegenstelling tot de overige buitendijks gelegen woningen ter
plekke. Na de tweede wereldoorlog en ook na de watersnoodramp in 1953 werd de
dijk opgehoogd.
Het werd toen moeilijk om de wagens en de paarden in de schuur en de stal te krijgen. Dus kwam er
in de schuur een helling om zo toch de dijk op te kunnen. De schuur oogt dan wel
wat lager, want een deel verdwijnt onder het maaiveld.
Dat was wel makkelijk voor de bakkerij van de gebroeders Van der Wal, die hun
ovens achterin de wagenschuur hadden. Van oorsprong was de bakkerij van Van der
Wal verderop gevestigd, richting Ouderkerk bij steenbakkerij ‘t Zandrak (nu
ongeveer ter hoogte van de begraafplaats).
Opa W. van der Wal had daar zijn bakkerij buitendijks. Deze “bakker van de
plaats” betrok in 1907 de oude burgemeesterswoning. Hij mocht hopen dat hij hier
minder last zou hebben van hoog water dan op zijn oude stek, waar bij extreme
hoogte van het water zelfs het vuur in de ovens dreigde te worden gedoofd!
Wonen én werken
Het pand was
groot genoeg om in te wonen en te werken.
Werken in de bakkerij en in de kruidenierswinkel aan de lJsseldijk. Toen de
gezinnen Van der Wal wat groter werden, was het noodzakelijk de ovens te
verhuizen naar de wagenschuur.
De schuur werd daarvoor in 1948 aangepast met o.a. een extra raam.
De gezinnen van de zoons Jan en Johan kregen meer ruimte om te wonen. De heer H.
van der Wal vertelde dat het wel een concurrentiestrijd was met al die bakkers
van Krimpen aan den IJssel; het waren er ongeveer acht. En dan waren er ook nog
bakkers uit de omliggende dorpen die streden om de gunst van de klanten.
Hijzelf stapte er dan ook uit. Zijn broer, vader en oom gingen wel verder. Zo
bleef het bakkersbedrijf en winkel nog bestaan tot 1965-1970.
Met het opheffen van het veer in 1964 was de loop er uit. Met het bakken was men
al eerder gestopt. Dus ook aan het spelen op de meelzolder van de wagenschuur
kwam een einde.
Het uitrijden van het brood, waarmee opa Van der Wal op het Zandrak met de
hondenkar was begonnen, groeide uit tot een zelfstandig bakkersbedrijf. Drie
generaties werd het brood rondgereden door Krimpen aan den IJssel en de Storm
polder, met honden- en paardenkracht. Maar ook met trap kracht van de
bakkerszonen op de met Hooijmeijer reclame beschilderde kar. De
steenbakkerswoning dateert uit de eerste helft van de l9de eeuw. Op de eerste
kaarten van het kadaster (1832) staat hij reeds ingetekend. Toen woonde er de
burgemeester Maurits Weggeman Guldemont en later zijn zoon, tevens opvolger als
steenfabrikant en burgemeester: Jan Weggeman Guldemont.
Eigenaren
De steenfabriek kwam in handen van de heer Lans, evenals de woning. In 1896
koopt burgemeester Koker dit huis en de steenovens. Hij is dan al burgemeester
van Krimpen aan den IJssel. Aardig detail is dat er in de westgevel van de
woning een raam zat dat het favoriete plekje van de burgemeester was. Hierachter
vandaan kon hij kijken naar de “bewegingen” van zijn onderdanen op de dijk.
Speciaal voor de koude dagen had de burgemeester een kachel laten maken onder
het raam.
Zo creëerde hij een warme plaats voor met name zijn voeten. Hij verkoopt zijn
huis alweer in 1907. Zelf woont de burgemeester dan al in Capelle aan den
IJssel. De gelukkige koper is Willem van der Wal, de broodbakker van de plaats.
Net na de tweede wereldoorlog kopen de zoons Jan en Johan het complex
met woonhuis, winkel,
erf, bakkerij en wagenschuur. Jan blijft op lJsseldijk 273 wonen. Als de derde
generatie Van der Wal in 1977 het huis verkoopt zijn de bakkerij en winkel reeds
verleden tijd.
