Crimpenhof ;   artikelen uit de bladen

De officiële opening door burgemeester Aalbers, wijnhuis Den Boer, de eerste winkels in de jaren ‘60, het aangebouwde deel van het winkelcentrum. FOTOS ARCHIEF VAN DER STARRE EN AD

KRIMPEN A/D IJSSEL.
Winkelcentrum Crimpenhof bestaat vijftig jaar. Dat wordt gevierd met een feest en een eigen glossy tijdschrift.

Burgemeester Aalbers opende in 1960 de eerste winkels, waaronder de bloemist Van Buuren, huishoudartikelenzaak Gego, fotowinkel Van der Starre, en speelgoedwinkel Heijkoop: ze zitten er nog steeds. Slechts iets later kwam ook Wijnhuis Den Boer. Maar verder veranderde er veel. De naam: van winkelcentrum Raadhuisplein naar koopcentrum Crimpenhof tot uiteindelijke winkelcentrum Crimpenhof. De koeien in de wei tegenover de eerste winkels verdwenen voor uitbreiding. In 1991 werd het overdekt. Er zitten nu tachtig winkels in het centrum. Van ketens als Hema, Esprit en Kruidvat tot kleine zelfstandigen die er al jaren zitten als Boudesteyn, Van Linschoten en Van Vliet. ,,Dat is het leuke, dat er nog zoveel kleine zaken zijn:’ zegt Thomas van der Starre, de derde generatie in de fotozaak. Heijkoop gaat nu weliswaar onder de naam Intertoys, zegt Henk Heijkoop, zoon van de oprichter. Maar dat is alleen zo, omdat er op die manier beter kan worden gewerkt. ,,De naam Heijkoop komt nog overal terug.” Hetzelfde geldt voor Gego - Gebroeders Goudriaan. Er zit geen Goudriaan meer in, Marco de Jager nam het zes jaar geleden over, nadat hij er lang had gewerkt. ,,Zelfstandig ondernemers lopen net dat stapje harder:’ zegt hij.

KATTENKWAAD
Al die tijd woonden de winkeliers vaak boven de zaak - Thomas van der Starre werd er zelfs geboren. Ook Thierry Klapwijk (van het Wijnhuis) groeide er op. ,,Dan haalden Thomas en ik als jochies kattenkwaad uit: portemonnee aan een touwtje en dan wegtrekken,” zegt Klapwijk. ,,Of bij de Edah stuivers snel oprapen die de caissières lieten vallen?’
Maar winkeliers verhuisden. Klapwijk: ,,Het kwam wel eens voor dat er ‘s nachts werd aangebeld voor een krat bier, omdat ze wisten dat we boven de winkel woonden.” Dorine van Buuren: ,,Ik deed tussen het werken door regelmatig een wasje in de droger.”
Nu is Jurgen den Hartog, een van de eigenaren van de bloemist Van Buuren, de enige winkelier die nog boven de zaak woont. Al is de trap die de woning en de winkel verbond inmiddels weggehaald. ,,Het kostte te veel ruimte in de winkel,” zegt Van Buuren.
Zaterdag 6 november is het feest. Van 10.00 tot 16.00 uur zijn er optredens, demonstraties van oude ambachten, spelletjes en aanbiedingen.
De eenmalige glossy ‘Mijn Crimpenhof’ verschijnt de laatste week van oktober.

 foto vd Starre

Historie van het Krimpense winkelcentrum in een notendop

Het is nu nog maar moeilijk voor te stellen dat het Centrum van Krimpen aan den IJssel eeuwenlang op een andere plek heeft gelegen. Dat centrum lag in de omgeving van de kruising van lJsseldijk, Veerdam, Lekdijk en Poldersedijk. Naast een klein gebouwtje voor het gemeentebestuur, was er rond 1903 een politiebureau en wat winkeltjes. In de loop der jaren word het steeds drukker, niet alleen door winkelende Krimpenaren, maar ook door de mensen die voor het veer wachtten en de bussen richting Gouda en Lekkerkerk. En niet te vergeten: ‘de meidenmarkt Het centrum van Krimpen groeit ook uit tot een ontmoetingsplaats voor jongelui uit de hele Krimpenerwaard en Capelle. Al giebelend, of juist achteloos rondkijkend slenterde men in groepjes rond door het centrum. Soms, en zeker ook bij slecht weer, ook naar binnen lopend in snackbar ‘De Pinguïn’. Het centrum telt op een gegeven moment 25 winkels. Eigenlijk direct na de Tweede wereldoorlog wordt het duidelijk dat er wat moet veranderen. De verkeersdrukte, vooral bij de pont, neemt hand op hand toe. En Krimpen groeit. In 1960 telt de gemeente 10.000 inwoners.
Steeds meer winkels verhuizen naar een braakliggend terrein achter de 'PrinsessenfIats wat door de gemeente als centrumgebied is aangewezen. Aannemer Van de Wetering en Van dalen krijgt in 1959 een bouwvergunning voor een rij winkels met bovenwoning. Die kan men kopen, maar de animo daarvoor blijkt niet groot. Later wordt het complex verkocht. De nieuwe eigenaar besluit de huizen en winkels te verhuren en dat gaat prima. Op 23 augustus 1960 is de opening, met veel publiciteit en aantrekkelijke aanbiedingen. Het loopt er vol. Toch aarzelen nog veel winkeliers in oud- Krimpen om met hun zaak te verhuizen naar het nieuwe centrumgebied. Echter, steeds meer mensen gaan winkelen in het nieuwe winkelcentrum. De drukte in het oude centrum neemt zienderogen af. Dat komt mede door het gereedkomen van de Algerabrug in 1958 en het feit dat het veer uit de vaart gaat. De grote leegloop begint. Een groot aantal winkeliers besluit zich te verenigen in de ‘winkelcombinatie Raadhuisplein'. Zij maken plannen voor een blok winkels met bovenwoningen, precies voor de Prinsessenflats, de zogenaamde fase 2. De winkels en bovenwoningen kunnen in 1962 in gebruik worden genomen. Het wordt al met al een flink winkelcentrum, dat niet alleen van belang is voor de Krimpenaren, maar ook voor velen uit de omgeving.

Rond 1967 wordt het oude centrum verlaten en deels gesloopt. Het nieuwe Centrum is een feit en voor die tijd ook ruim en modern. Alle voorzieningen zijn aanwezig, dus voorlopig even rust, zo leek het. Maar de tijden veranderden al weer. Het ‘snel even boodschappen doen’ wijzigde geleidelijk in rondsnuffelen, elkaar ontmoeten en recreëren. Door de groei van de bevolking (naar ruim 29.000 inwoners) stijgt de belangstelling voor het winkelcentrum geweldig. Maar dan slaat het noodlot toe. In de nacht van 8 mei 1968 klinkt een enorme knal. Een gasexplosie in lunchroom ‘Pleinzicht’ zorgt voor een enorme ravage. Van de lunchroom is weinig meer over en ook omliggende winkels en woningen lopen schade op. Gelukkig vallen er geen persoonlijke slachtoffers. In die periode wordt er toevallig alweer gesproken over een vergroting van het winkelcentrum. In 1969 begint de verbouwing die zorgt voor een flinke vergroting van het winkeloppervlakte. Men bouwt een tweezijdige winkelstraat die uitkomt op een winkelplein met gezellige zitjes, plantenbakken en sierbestrating. Vanaf nu wordt ook de naam ‘winkelcentrum Crimpenhof’ gebruikt. De opening in 1970 is een groots gebeuren. En ook in de omgeving bouwt men vrolijk verder. Zo worden in 1980 het nieuwe gemeentehuis en een nieuw politiebureau geopend.
Er liggen dan alweer nieuwe plannen klaar, dit keer om een groter en overdekt winkelcentrum te bouwen. Het plan is om het winkelcentrum uitte breiden met nieuwe zaken en het bestaande gedeelte te vernieuwen. De overkapping is bedoeld om het winkelcentrum een ‘gezicht’ te geven, de winkels moeten meer een eenheid gaan vormen. Er moeten veertien winkels bijkomen, waaronder een HEMA. De grote verbouwing wordt vertraagd door een grote brand op maandagmorgen 18 februari 1991. Een deel van het gereedgekomen winkelcentrum loopt grote schade op. Met name de entree aan de Boerhavelaan is een puinhoop. Vier winkels moeten herbouwd worden, vele anderen hebben roet- en rookschade. In september 1991 kan dan eindelijk de officiële opening worden verricht. Dat Krimpen aan den IJssel iets bijzonders heeft, blijkt al snel. Het uitgebreide en overkapte winkelcentrum krijgt een internationale prijs toegekend. En tot op de dag van vandaag is de Crimpenhof een winkelcentrum om trots op te zijn.

‘Heel Krimpen was op de been’

KRIMPEN A/D IJSSEL - Ringfoto Van der Starre is één van de weinige ondernemingen die vijftig jaar geleden ook al op het Krimpense winkelcentrum was te vinden. Toen, in 1960, bestond de Crimpenhof uit niet meer dan één rijtje winkels met daarboven woningen. “Niet te vergelijken met hoe het nu is’ vertelt Thomas van der Starre.
Van der Starre jr. groeide op boven de fotozaak van zijn ouders en zag van dichtbij hoe het winkelcentrum zich ontwikkelde tot wat het vandaag de dag is. Aan Kerst werd op het Krimpense winkelcentrum veel aandacht besteed, zo herinnert Van der Starre zich nog goed. “Er hingen altijd bogen met lampjes erin en voor het gemeentehuis stond altijd een grote kerstboom, ja, er hing wel een echt kerstsfeertje.” Oud-voorzitter Rinus van Vliet was de drijvende kracht achter dit alles. “Rinus was supergedreven, echt zo iemand die de kar trok. En als er vroeger een actie was of een evenement werd georganiseerd, dan was heel Krimpen op de been” Door de vele keuzemogelijkheden voor de hedendaagse consument is dat wat moeilijker voor elkaar te krijgen, maar de winkeliersvereniging trekt er hard aan om publiek te trekken naar de Crimpenhof. En dat lukt volgens Van der Starre steeds beter. “We hebben een nieuw bestuur met een frisse blik en nieuwe ideeën. Dat is leuk en ook goed voor ons winkelcentrum. Van mij mogen ze nog veel meer activiteiten organiseren. Dat is leuk voor het winkelend publiek en voor ons als winkeliers.”
De vernieuwing van de Crimpenhof zelf laat nog even op zich wachten. Begrijpelijk, vindt Van der Starre, gezien de economische situatie. “Heel erg is dat niet, want het winkelcentrum ziet er nog prima .uit. Als we ooit gaan vernieuwen, dan hoop ik dat er altijd plek blijft voor de lokale ondernemers. Die maken dit winkelcentrum zo aantrekkelijk. Met alleen maar grote winkelketens ga je het niet redden:’

KRIMPEN A/D IJSSEL -
Precies een jaar na de opening van de Crimpenhof begon Wijnhuis Den Boer een zaak in het Krimpense winkelcentrum. Het was de tweede vestiging, naast die in Krimpen aan de Lek waar ook de ‘roots’ van de onderneming liggen.
“Op de plek waar nu restaurant Het Koetshuis zit, is mijn opa ooit begonnen met de verkoop van dranken’ weet huidig eigenaar Therry Klapwijk uit de overlevering. Klapwijk, die zelf boven de winkel in Krimpen aan den IJssel opgroeide, zag van dichtbij hoe de Crimpenhof zich ontwikkelde van een klein open winkelcentrum tot de overdekte ‘shoppingr iall’ die het vandaag de dag is. Er hangt tijdens de
decembermaand altijd een leuk kerstsfeertje in de Crimpenhof. Erg belangrijk natuurlijk, want december is voor veel winkeliers een topmaand.
Ook bij Wijnhuis Den Boer is het tot aan de Kerst ‘ontzettend druk met name vanwege de kerstpakketten. Iets waar Therry’s moeder ooit mee is begonnen. “Zij is bedrijven gaan benaderen met de vraag of ze interesse hadden in kistjes met flessen wijn, om als relatiegeschenk voor de Kerst weg te geven. Dat initiatief sloeg aan.” In de loop der jaren is het aantal kerstpakketten dat Wijnhuis Den Boer klaarmaakt en levert enorm toegenomen. Klapwijk heeft daar wel een verklaring voor. “Je ziet toch een verschuiving in de markt van de pakketten met daarin vooral etenswaren naar de wijnpakketten.
Wij gaan zelfs iets verder en leveren kistjes wijn met een receptuur, samengesteld door de chef van het Rotterdamse toprestaurant Amarone. Je haalt de juiste ingrediënten in huis en maakt dus thuis een heel kerstdiner klaar. En je hebt er meteen de bijpassende wijnen bij.” Ook populair is het geschenk met de Krimpenerwaardse kruidenbitterbonbon, een chocolaatje dat speciaal is gemaakt door Wijnhuis Den Boer in samenwerking met chocolaterie ChocoKado De Berekuil uit Ouderkerk. “Heerlijk bij een likeurtje’ verklapt Klapwijk. “En mensen krijgen erg leuke reacties als ze zo’n bonbon uit de eigen streek aanbieden aan hun gasten.”